• BIST 81.712
  • Altın 147,398
  • Dolar 3,8050
  • Euro 4,0356
  • İstanbul 4 °C
  • Ankara 1 °C

SANAL HAYAT

Aydın UZKAN

Gelişen teknoloji bambaşka bir hayatın oluşmasını sağladı. İnsanlığa yeni ufuklar açarken, bir yandan da onca  alışkanlığımızı, örf ve adetimizi de  deforme edip silikleştirdi.  İnsanlık tarihine internet devrimi olarak geçebilecek bu değişim, yaşamın her alanını etkiledi. Neredeyse her yanımız bu  dijital kuşatmaya teslim oldu.

Sanal kelimesi latince asıllı simulation /simülasyon sçzcüğünü karşılayabilmek üzere dilimize girmi bir kelimedir. ‘’San, Sanı’’ kelimelerinden türetilmiştir. Simulation/Sanal ; bir şey varmış gibi yapmak, varmış gibi hissediyor olmak yani ‘’sanmak’’ halini ifade eder ve bu bir yanılsama halidir. (1) İnsanların çoğu az yada çok, sanal hayatın bir tarafından tutmuş yol alıyor. Bu hayatın bugünün dünyalısı için ihtiyaç haline geldiği söylentisine inanmış.  Dijital Dolambacın içinde kendilerini öğüterek kâh derinleşiyor, kâh derinliklerini kaybediyor. Enformasyon dolaşımının sebep olduğu kirlilik içinde doğrularını kaybediyor.

 Kimilerinin "dijital devrim" olarak tanımladığı yeni bilgi teknolojileri çağında kaybedilenler kazanımlardan daha çok. Öyle ki, teknolojinin kanı olan internetle beraber sanal davranış, sanal kültür , sanal dost, sanal düşman ve  sanal hayat  gibi kavramlar ortalıkta dolaşmaya başladı.Topluma sanal ortamdaki hayatın  daha cazip olduğu yönünde  tekinler pompalandı. Herkes sanal hayatta kendine bir varlık ve etki alanı bulmaya başladı. İnsanlar sanal dünyadan gözünü ayıramaz hale gelince de, gerçek dünyayı ayakların altından usulca çekmeye başladılar. McLuhan’ın deyimiyle günümüz dünyasını “global bir köy” haline dönüştüren teknoloji ve uzantısı olan internet , sanal hayat ile gerçek hayat arasındaki sınırı belirsizleştirdi. Sosyal , siyasal ve kültürel bir çok alanının yeniden tanımlandı.  Yerel ve evrensel ilişkilerin yeniden düzenlendi.  Televizyon, bilgisayar, cep telefonu derken hayat  bir  ekrandan takip edilir hale geldi.

 Sosyal iletişimin yeni bir biçimi olarak  sanal iletişim ortaya çıktı. Bu iletişim kanalı,  erişilebilirlik açısından daha pratik olanaklar sağlayan sosyal ağlarla ile gittikçe yaygınlaşıyor. İnsanlar bu ağlarda “sanal cemaatler” oluşturarak aidiyet duygusunu tatmine yöneliyor. Siyasi söylemler buradan cesurca(!) dile getirilmeye başlandı. Her gün dünyanın dört bir yanıyla  ilişki ağları örülerek, küresel sanal  örgütlenmeler oluşturuluyor. Buralarda belirsiz kimliklerle filtresiz fikir alışverişleri gerçekleştirilerek,  düşünsel beslenmeler yapılıyor.

 Sanal hayatın gerçek hayat üzerinde ağır etkileri oluyor. Kimseye söylenemeyecek sırlar  bir anda dünyaya ifşa ediliyor. Gerçeklerden kaçarak sanala sığınanlar, sahte kişiliklerin içinde alabora oluyor.  ‘’Mış gibi yapmak’’ davranışı  sanal hayatın içinde salgın hastalık gibi yayılıyor. Zalime kızgınmış gibi gözükenler, profilindeki imgelerle mazlumdan  yanaymış gibi hissettirenler, içi kan ağlarken mutlu insan rollerine bürünenler, arabasında beyzbol sopası taşırken Mevlana’dan  ve Yunus’tan hoşgörü alıntıları yapanlar,  hastalığının farkına bile varamıyor. Ardından vicdanları sosyal medya hesabıyla açılıp kapanan insan güruhları peyda oluyor. Bu nedenle ‘’Hakkın gasbı ve  adaletin kaybı’’ söz konusu olduğunda,  elli bin kişinin yaşadığı bir yerde elli kişi öne çıkmamasını yadırgamamak gerekiyor.

İnternetin ve akıllı cihazların olduğu her yer, sanal hayatın izlerini taşıyor. Modemin ışığının yanmadığını gördüğünde  telaşa kapılanlar, yemeklerini bilgisayar masasında yiyenler, telefonda konuşmak yerine  twitter yada facebookta yazarak haberleşenler ve aklına takılan ne varsa Google’de arayanlar sanal hayatın kıskacında boğuluyor. Sanal hayatta yaşanan onca arkadaşlık,  gerçek hayatta nice dostlukları öldürüyor. Sosyalleşmek adına yola çıkanlar buralarda asosyalliğin dibine vuruyor.

  Sanal hayatta ilginç, gülünç ama gerçek olan bir çok eylem gerçekleşiyor.  Öyle ki  internet siteleri, binaların oluşturduğu sitelerden daha canlı bir görünüm arz ediyor. Yoğun hayat temposundan dolayı görüşemeyen komşular, birbirlerinin kapısını artık bu sanal alemde "tık"lıyor. Gitmek istenilen yerler havasını koklamadan , suyunu içmeden , insanı ile hem hal olmadan üç boyutlu olarak geziliyor. Gerçek hayatta eline kazma kürek almamış insanlar sanal bahçelerinde azimle (!) sebze yetiştiriyor. Alış verişler, çarşı pazar dolaşmaktansa, sanal marketlerden yapılıyor. Siz sanal kartınızla ödemesini yaparken buharı üstünde pizzanız kapınıza geliyor Fotoğraf sergisine gitmek yerine  fotoğraf sitelerine göz atılıyor. Hatta burada tanışıp evlenme gibi ciddi kararlar alınıyor. Diller susarken parmaklar konuşuyor.  Sanal hayatla birlikte ‘’Gözümle görmesem inanmam’’ deyimi de tarihe karışıyor.

  Çocukların eline yüzüne de sanal hayatın izleri  bulaşmış vaziyette. Mahallede arkadaşları ile  oyun oynamaktan eve geç gelen çocuklarının yerini bilgisayar başından kalkmayan çocuklar aldı. Karne hediyesi olarak tablet alınmasının geleneksel bir davranış olmaya başladığından, bahçede oynamak ,yerini sanal alemde gezinmeye bıraktı. Oyun bahçelerini sanal dünyalarında kuruyor artık çocuklar.

  Kola kutusuna vura vura ayakkabılarının uçlarını parçalayan çocukların sayısı git gide azaldı. Kar yağdığında eline poşetini alıp kayan çocuklar  bile tek tük. Misket oynarken kavga eden çocuk sesleri duyulmuyor. Ağaçlardan düşüp kolunu bacağını kıranları görmek  ise çok zor. Çanak çömlek bile patlamıyor . Kimse “uyuyamıyoruz  çocuklar , gidin artık evinize” diye pencerelerden seslenmiyor. Kendi çocukluğumuzla karşılaştırdığımızda elbette bunlar bizi üzen haller.

  Sanal hayat , zaman ve mekan algısını da değiştirdi.’’Platon‘un meşhur Mağara Metaforu vardır: “Bazı insanlar karanlık bir mağarada, doğdukları günden beri mağaranın kapısına arkaları dönük bir şekilde oturmaya mahkûmdur. Başlarını arkaya çeviremeyen bu insanlar mağaranın kapısından giren ışığın aydınlattığı karşı duvarda, kapının önünden geçen insanların ve taşıdıkları şeylerin gölgelerini izlemektedir. İçlerinden biri kurtulur ve dışarı çıkarak gölgelerin asıl kaynağını görür ve tekrar içeri girerek gördüklerini anlatmaya çalışır fakat içeridekileri, duvarda gördüklerinin sanal olduğuna-gerçek hayatın mağara dışında olduğuna inandıramaz ”. (2)

  Platonun bu  benzetmesinden hareketle diyebiliriz ki , artık  birilerinin mağaradan çıkma vakti gelmiştir. Hayatın doğal yüzünden  kaçışın  kimseye  faydası yoktur. Üstelik, sanal hayatın gerçek bir hesabının olduğu da unutulmamalıdır.

1)  www.musellem.

2) www.suatsaygin.net

Bu yazı toplam 2058 defa okunmuştur.
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
MyMemur Haber Sitemiz 5651 sayılı "internet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla işlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında" Kanunun 2/f maddesi uyarınca 'içerik Sağlayıcıdır'. Tüm üyeler yaptıkları yorumlardan şahsen kendileri sorumlu olup, talep halinde sitemiz kaynaklarında olan, gerekli iletişim bilgileri Adli ve İdari Makamlara sunulacaktır. UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren yorumlar onaylanmaz.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
FORUM SON YORUMLANANLAR
FORUMDAN SEÇMELER
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 My Memur | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0544 331 69 18