1. YAZARLAR

  2. Kevser Yıldız

  3. Pembe Evin Manasını Anladım
Kevser Yıldız

Kevser Yıldız

Yazarın Tüm Yazıları >

Pembe Evin Manasını Anladım

A+A-

İşte bu da benim pembişliği az açılmış soğuk kahverengine dönüşmüş yaşayan evim. Şimdikiler evlerinin fotoğraflarını sosyal medya denen zımbırtıdan koyuyor ya içinde insan var mı yok mu belli olmayan. Ben öyle oralara fotoğraf yüklemeyi beceremem ama elimden geldiğince anlatırım size. Gençlik güzel şey doğrusu..

İlk önce mutfaktan başlayayım. Küçük ama beni mutlu eden mutfağım. Ömrümün yarısını burada işte şu tezgâhta geçirdim desem doğrudur. Her köşesi bin bir anıyla dolu, şıkır şıkır kaşık sesleriyle şenlenen, bazen kek börek kokularının karıştığı telaşlı vakitlerim. Her gün sabah büyük mutlulukla çayı demlediğim, menekşelerime su verdiğim kahvaltıyı özene bezene hazırladığım mutfağım. Kah bir şeyleri yetiştirme çabasında, kah bazen söylenerek yaptım bu tezgahta yemeklerimi. Ama hep mutluydum. İşim ağırdı ama kalabalık aileyi seviyordum. Evdekilere “yemek hazır “diye bağırmak bir çocuğun “kazandım” demesiyle eş değerdi neredeyse…

Oturma odam bana ait. İki divan ,annemden kalma halı, aile fotoğraflarımızın olduğu konsol ...o saat..o saatin yanına kıstırdığım resim ise en büyüğünün oğlu.. Saate de baksam saatin yanındaki resme de baksam gördüğüm tek şey zaman ..hızlı hızlı geçiyor. Veyahut geçmiş.. Her şey gibi hep sonradan farkedilmiş..

Salonumuz oldukça ferah; eşyaların misafirliğini bitirdim. Onların hamallığını yapmıyorum artık geç de olsa öğrendim.. sadece biraz serin ..bazen ısınıveririr gelen akraba eş dostla  ,genellikle bayramlarda münhal ,bazen buz kesilir. İşte o zamanlar her hafta silinir ak pak edilirdi şimdi ise kirletildiği de yok ,ak pak edildiği de ..

Benim yatak odam hüznümü de mutluluğumu da yaşadığım yer mabedim. Sallanan sandalyemizi en son çocuklarla buraya taşıttım. Başkasının sallandığını görmek ne bileyim kıskançlık değil de üzüyor beni ..2 yıldır sallanan yok. Eşim, kıymetlim beni terk edip göç edeli geçen ay tam iki yıl oldu. Bu geçen iki yılda anladım ev kelimesinin ne anlama geldiğini ve sandalyenin kıymetini. Halbuki ne kızardım ona uyuklama şurada diye. Ne manasızmış sonradan anlıyor insan. Fotoğrafını ise sandalyemin tepesine astım. Bazen ben sallanıyorum, konuşuyorum onunla ..ah eskiler konuş konuş bitmiyor ..hayır o değil de iyice yaşlandığımı düşünecekler.. halbuki daha yetmişimden gün almadım ..günleri saydım ayları  saydım, yılları saydım da ihtiyarlığa daha hiç yaş basmadım..

Yani demem o ki; evime o pembeliği veren yirmili otuzlu yaşlarmış, o evin içindeki yaşam, evlat, eş, dost imiş.. Ben yaşadım gördüm .anladım ..Şimdi ise  pembe loş bir ışıkta menekşelerime su veriyor ,kırışık ellerimle resimlerimizi okşuyorum..

Bu yazı toplam 2264 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

MyMemur Haber Sitemiz 5651 sayılı "internet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla işlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında" Kanunun 2/f maddesi uyarınca 'içerik Sağlayıcıdır'. Tüm üyeler yaptıkları yorumlardan şahsen kendileri sorumlu olup, talep halinde sitemiz kaynaklarında olan, gerekli iletişim bilgileri Adli ve İdari Makamlara sunulacaktır. UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren yorumlar onaylanmaz.